Η Μονή Gura Motrului (ρουμανικά: Mănăstirea Gura Motrului) είναι ένα από τα παλαιότερα και πιο σημαντικά ορθόδοξα μοναστήρια της ιστορικής περιοχής της Ολτένιας στη Ρουμανία. Βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό της κοινότητας Butoiești, στην επαρχία Mehedinți, σε κοντινή απόσταση από την πόλη Filiași και περίπου 62 χιλιόμετρα ανατολικά από την Drobeta-Turnu Severin. Είναι χτισμένη σε μια στρατηγική και γραφική τοποθεσία, εκεί όπου ο ποταμός Motru εκβάλλει στον ποταμό Jiu.

Το μοναστήρι είναι αφιερωμένο στην Οσία Παρασκευή (εορτάζει στις 14 Οκτωβρίου).

Η μονή έχει μια μακρά ιστορία αιώνων και γνώρισε αρκετές φάσεις ανακατασκευής, συνδεόμενη με μεγάλες προσωπικότητες της Βλαχίας. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, ο Όσιος Νικόδημος της Τισμάνα (Sfântul Nicodim) ίδρυσε τον 14ο αιώνα αρχικά μια μικρή ξύλινη σκήτη με μερικά κελιά και φύτεψε γύρω της αμπελώνες.
1512–1521: Ο μέγας λογοθέτης Harvat, αξιωματούχος του ηγεμόνα Νεαγκόε Μπασαράμπ, έχτισε το πρώτο ανθεκτικό πέτρινο συγκρότημα, το οποίο άντεξε για περίπου έναν αιώνα.
1642–1653: Ο ηγεμόνας Ματθαίος Μπασαράμπ (Matei Basarab) ανακατασκεύασε το οχυρωματικό τείχος, ενώ ο κυβερνήτης (vornic) Preda Brâncoveanu ανοικοδόμησε εκ βάθρων την κεντρική εκκλησία.
1702–1704: Ο εγγονός του Preda, ο διάσημος μάρτυρας και ηγεμόνας Κωνσταντίνος Μπρανκοβεάνου (Constantin Brâncoveanu), χρηματοδότησε την εσωτερική αγιογράφηση του ναού, προσδίδοντάς του το χαρακτηριστικό αρχιτεκτονικό και καλλιτεχνικό ύφος της εποχής του (στυλ Brâncovenesc).

Το μοναστήρι ξεχωρίζει ως ένα εξαιρετικά διατηρημένο οχυρωμένο συγκρότημα. Περιβάλλεται από ψηλά πέτρινα τείχη, με την είσοδο να γίνεται κάτω από ένα επιβλητικό καμπαναριό. Τα οχυρωματικά αυτά στοιχεία ενισχύθηκαν μάλιστα το 1821 από τον επαναστάτη Tudor Vladimirescu κατά τη διάρκεια των εξεγέρσεων της εποχής. Η κεντρική εκκλησία διαθέτει πλούσιο εσωτερικό διάκοσμο με εντυπωσιακές τοιχογραφίες, σκαλιστά στοιχεία και μια πέτρινη εικονοστασία (καταπέτασμα).

Σήμερα, η μονή λειτουργεί ως ανδρώο κοινόβιο μοναστήρι. Σε κοντινή απόσταση (περίπου 2 χλμ. νότια) βρίσκεται επίσης η περίφημη «Πηγή του Αγίου Νικοδήμου» (Izvorul Sfântului Nicodim).